Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα οργάνωση του λόγου. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα οργάνωση του λόγου. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τετάρτη 16 Δεκεμβρίου 2015

Επικοινωνιακό πλαίσιο

           
       


                 Αν πρόκειται για ημερολόγιο
   







      Τυπικά χαρακτηριστικά: ακριβής προσδιορισμός τόπου και χρόνου, 
     π.χ.:    Ναύπακτος 22 Δεκεμβρίου 2015                                                                                      

       Χρήση κυρίως του α΄ ενικού… και των άλλων βέβαια προσώπων…
      Ύφος προσωπικό, απλό… ενδεχομένως και γλαφυρό…, τόνος εξομολογητικός…
       Αναφορά σε γεγονότα της προσωπικής -και κοινωνικής- ζωής και έκθεση συναισθημάτων, 

     σκέψεων και προβληματισμών… 
      Αν προορίζεται για δημοσίευση, τότε το ύφος γίνεται πιο φροντισμένο 

    και ο προσωπικός προβληματισμός  αποκτά ευρύτερα κοινωνικά χαρακτηριστικά…
          συνέχεια   εδώ


  1. Εξωτερικά γνωρίσματα: Χρονική και τοπική ένδειξη στην αρχή.
  2. Περιεχόμενο: Αφήγηση σημαντικών ή ασήμαντων γεγονότων της προσωπικής ζωής, ατομικών πράξεων. Παρουσίαση γενικότερων θεμάτων της κοινωνικής ζωής που υπέπεσαν στην προσοχή του γράφοντα. Έκθεση στοχασμών, διαλογισμών αφορμώμενων από τα παραπάνω.
  3. Γλώσσα: Χρήση α΄ ρηματικού προσώπου
  4. Ύφος: Προσωπικό, εξομολογητικό, ειλικρινές, αυθόρμητο, διάθεση εκμυστήρευσης.
  5. Σκοπός: Αυτοεπικοινωνία-εσωτερικός διάλογος, αυτοσυνείδηση, καταγραφή γεγονότων στη μνήμη.                                                                                                                                               πηγή εδώ

Τρίτη 3 Φεβρουαρίου 2015

Συνοχή κειμένου



Η συνοχή – η σύνδεση δηλαδή των προτάσεων, των περιόδων, των παραγράφων, των τμημάτων του κειμένου – επιτυγχάνεται με:
α. αντωνυμίες
β. επανάληψη σημαντικών λέξεων (λέξεις – κλειδιά) της παραγράφου ή του κειμένου
γ. νοηματική συγγένεια (:τα νοήματα σχετίζονται τόσο στενά, ώστε το ίδιο το νόημα δείχνει τη σχέση ανάμεσα στις προτάσεις ή στις παραγράφους) δ. διαρθρωτικές λέξεις ή φράσεις.
Κάποιες από τις διαρθρωτικές λέξεις και φράσεις καθώς και η σημασία τους είναι οι παρακάτω:
1.
αιτιολόγηση



εξαιτίας, επειδή, γιατί, διότι, αφού, μια και, μια που, που, ένας ακόμη λόγος, καθώς, αυτό (οφείλεται, εξηγείται, ερμηνεύεται, αιτιολογείται), εφόσον, (η αιτία, ο λόγος, η εξήγηση) είναι, γι’ αυτό το λόγο, έτσι, με αιτιολογικές μετοχές ή εμπρόθετους προσδιορισμούς της αιτίας κ.τ.λ.
2.
αποτέλεσμα

γι’ αυτό το λόγο, ως επακόλουθο, κατά συνέπεια, αποτέλεσμα (απόρροια, απότοκο) όλων αυτών, και γι’ αυτό, ώστε, έτσι που, λοιπόν,
3.
αντίθεση - εναντίωση






αλλά, μα, όμως, και όμως, παρά, μόνο, μόλο, παρόλο, ωστόσο, εντούτοις, μάλιστα, έπειτα, μολαταύτα, εξάλλου, αντίθετα, σε αντίθεση, απεναντίας, διαφορετικά, ειδάλλως, ειδεμή, αλλιώς, αλλιώτικα, από την άλλη πλευρά, πάλι, ενώ, αν και, και αν, μολονότι, αντίστροφα, ενάντια, στον αντίποδα, ακόμη κι αν, παρ’ όλα αυτά, δε συμβαίνει όμως το ίδιο, όχι μόνο … … αλλά και, όχι μόνο … … αλλά και να, και που, και ας, όχι μόνο δεν … … μα ούτε, όχι μόνο … … παρά, όχι μόνο να μην … … αλλά ούτε και να, όχι μόνο να μη … … αλλά να … κ.λπ.
4.
χρονική σχέση
αρχικά, προηγουμένως, στη συνέχεια, πρώτα, ύστερα, πριν, εντωμεταξύ, έπειτα, τέλος, όταν, καθώς, όποτε, μόλις, αργότερα κ.λπ.
5.
ένας όρος - προϋπόθεση
αν, εκτός αν, σε περίπτωση που, με την προϋπόθεση, σε περίπτωση που, κ.λπ.
6.
επεξήγηση

δηλαδή, αυτό σημαίνει, ειδικότερα, με άλλα λόγια, ήτοι, συγκεκριμένα, με όσα είπα προηγουμένως εννοούσα, για να γίνω πιο σαφής, (για να με καταλάβετε) θα σας το παρουσιάσω με άλλο τρόπο, κ.λπ.
7.
έμφαση



το σημαντικότερο από όλα, το κυριότερο, είναι αξιοσημείωτο ότι, αξίζει να σημειωθεί πως, εκείνο που προέχει, θα έπρεπε να τονιστεί ότι, αξιοπρόσεκτο είναι πως, ιδιαίτερα σημαντικό είναι, πρέπει ακόμη να σημειωθεί, θα ήθελα να τονίσω το εξής, θα ήθελα να επισημάνω την προσοχή σας, κ.λπ.
8.
παράδειγμα - διευκρίνηση
λόγου χάρη, π.χ., για παράδειγμα, παραδείγματος χάρη, παραδειγματικά, κ.λπ.
9.
επεξήγηση
δηλαδή, ειδικά, ειδικότερα, συγκεκριμένα, κ.λπ.
10.
απαρίθμηση επιχειρημάτων, εισαγωγή μιας καινούριας ιδέας
πρώτο … … δεύτερο, καταρχήν, τελικά, το επόμενο επιχείρημα (θέμα) που θα μας απασχολήσει, κατόπιν τίθεται … (το θέμα, το ερώτημα, το ζήτημα), πρωταρχικά … … δευτερευόντως, αρχικά … … στη συνέχεια,
11.
διάρθρωση του κειμένου
ο άρθρο, η μελέτη, η εισήγηση, η ομιλία μου χωρίζεται σε … … μέρη: στο πρώτο κ.λπ.
12.
συμπέρασμα - ανακεφαλαίωση
για να συνοψίσουμε, συγκεφαλαιώνοντας, επιλογικά, συμπερασματικά θα λέγαμε ότι, λοιπόν, τελικά, συνάγεται το συμπέρασμα, ανακεφαλαιώνοντας κ.λπ.
13.
γενίκευση
γενικά, τις περισσότερες φορές, ευρύτερα κ.τ.λ.
14.
προσθήκη
ακόμη, επίσης, πρόσθετα, επιπρόσθετα, έπειτα, εκτός απ’ αυτό, επιπλέον κ.λπ.
15.
ταξινόμηση, διαίρεση
αφενός – αφετέρου, απ’ τη μια – απ’ την άλλη κ.λπ.
16.
τοπική σχέση
εδώ, εκεί, μέσα, έξω, κοντά, μακριά, πάνω, κάτω κλπ.
17.
αναλογία - ομοιότητα
όπως … … έτσι, σαν, ομοίως, ανάλογη είναι η περίπτωση, κάτι ανάλογο συμβαίνει και με, κ.λπ.