ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ

  Ευλογημένη και καλότυχη να είναι η νέα χρονιά 

  για όλη τη σχολική κοινότητα

ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ

Τα Χριστούγεννα συναιρούνται σε ένα συναίσθημα: αγάπη
Ας είναι ο ύμνος της γραμμένος στις καρδιές 

Hymn of Love ~ Ο ύμνος της αγάπης ~ El Greco ~ Zbigniew Preisner from Multerland on Vimeo.

Για τις 3 του Δεκέμβρη

Όλοι μπορούν και δικαιούνται να χαίρονται (σ)τη ζωή ... 

ΟΧΙ στις ανάπηρες ιδέες. 

ΝΑΙ στην καθολικότητα του χαμόγελου

 Αφιερωμένο εξαιρετικά σε αυτούς που δε μπορούν να δουν
 το νόημα των μικρών χαρών

Φοβάμαι όπως θυμάμαι

Τι να θυμηθώ, τι να ξεχάσω, ποιούς να φοβάμαι...

Ο ποιητής νωρίς συνειδητοποίησε και  (ξ)έφυγε τους νεότερους φόβους

Φοβᾶμαι...

Φοβᾶμαι τοὺς ἀνθρώπους ποὺ ἑφτὰ χρόνια ἔκαναν πὼς δὲν εἶχαν πάρει χαμπάρι
καὶ μία ὡραία πρωία μεσοῦντος κάποιου Ἰουλίου
βγῆκαν στὶς πλατεῖες μὲ σημαιάκια κραυγάζοντας «δῶστε τὴ χούντα στὸ λαό».

Φοβᾶμαι τοὺς ἀνθρώπους ποὺ μὲ καταλερωμένη τὴ φωλιὰ
πασχίζουν τώρα νὰ βροῦν λεκέδες στὴ δική σου.

Φοβᾶμαι τοὺς ἀνθρώπους ποὺ σοῦ κλείναν τὴν πόρτα
μὴν τυχὸν καὶ τοὺς δώσεις κουπόνια καὶ τώρα
τοὺς βλέπεις στὸ Πολυτεχνεῖο νὰ καταθέτουν γαρίφαλα καὶ νὰ δακρύζουν.

Φοβᾶμαι τοὺς ἀνθρώπους ποὺ γέμιζαν τὶς ταβέρνες
καὶ τὰ σπάζαν στὰ μπουζούκια κάθε βράδυ καὶ τώρα τὰ ξανασπάζουν
ὅταν τοὺς πιάνει τὸ μεράκι τῆς Φαραντούρη καὶ ἔχουν καὶ «ἀπόψεις».

Φοβᾶμαι τοὺς ἀνθρώπους ποὺ ἄλλαζαν πεζοδρόμιο ὅταν σὲ συναντοῦσαν
καὶ τώρα σὲ λοιδοροῦν γιατὶ, λέει, δὲν βαδίζεις ἴσιο δρόμο.

Φοβᾶμαι, φοβᾶμαι πολλοὺς ἀνθρώπους.

Φέτος φοβήθηκα ἀκόμη περισσότερο.

Μ. Αναγωστάκης, Νοέμβρης 1983

πηγή εδώ

Έκθεση: ΓΛΩΣΣΟΠΟΛΙΣ

Μια ενδιαφέρουσα έκθεση φιλοξενείται στη Βιβλιοθήκη της Βουλής, 
από τις αρχές του 2016. Δείτε το περιεχόμενό της εδώ και τις συναφείς 
δραστηριότητες του εκπαιδευτικού προγράμματος εδώ.

Του κύκλου τα γυρίσματα

Η παραγωγή λόγου δεν είναι ένα "κλειστό μάθημα". Ο προφορικός και ο γραπτός λόγος αποτελούν ανάμεσα και σε άλλα έκφραση προσωπική, επικοινωνία, δημιουργία. Δείτε εδώ πώς μπορείτε να αξιοποιήσετε το ταλέντο σας στο γραπτό λόγο.

Εγώ ρατσιστής;

Για αρχή..στο λεξικό   και στη συζήτηση που είχαν μπαμπάς και κόρη

ρατσισμοs from 4ο Γυμνασιο αγιων αναργυρων

Καθώς παρακολουθείτε το παρακάτω  video απαντάτε  στο τετράδιό σας 
τις ερωτήσεις που ακολουθούν.

• Σε ποιο είδος ρατσισμού κατατάσσονται τα λόγια και οι πράξεις της γηραιάς κυρίας;
• Πώς αντιδρούν οι άλλο επιβάτες; Να δικαιολογήσετε την αντίδρασή τους.
• Ποια "εκδίκηση" παίρνει ο νεαρός; Τι μήνυμα θέλει να προσδώσει ο δημιουργός της ταινίας με αυτή;

 Πληροφορίες για την ταινία εδώ

Κι αν νομίζετε ότι αυτά συμβαίνουν μόνο αλλού...Δείτε και  εδώ

Και στα σχολεία; Γίνονται τέτοια πράγματα στους κατά τόπους ναούς της παιδείας;
Για κοπιάστε στη συλλογή μας... , την έρευνα  και εδώ για τα αποτελέσματα.

Και μια πρόταση για αντιμετώπιση  του ρατσιστή, ώστε να μπει στη θέση του

Πόσο "καθαροί" από ρατσιστικές πρακτικές μπορούμε να είμαστε;
Η βιωματική απάντηση ενός τηλεοπτικού προσώπου ακολουθεί

Ένας γλυκός Σεπτέμβρης

Ο Σεπτέμβρης για τα μαθητούδια και για μας μπορεί 
να γλυκάνει με ένα τραγούδι 

Ένας μικρός Σεπτέμβρης, βάζει τα κλάματα
που στο σχολειό τον πάνε, να μάθει γράμματα
θέλει να παίξει ακόμα, με τ' άστρα τ' ουρανού
πριν έρθουν πρωτοβρόχια και συννεφιές στο νου

Πρωτάκι σκολιαρούδι
του κλέβουν το τραγούδι

Ένας γλυκός Σεπτέμβρης στάζει το μέλι του
σωστό παλικαράκι τρυγάει τ' αμπέλι του
στα Σπάτα ληνοβάτης στο Κορωπί γαμπρός
να τρέμουν τα κορίτσια στα βλέφαρά του μπρος

Φυσάει ο απηλιώτης
κι ο ζέφυρος της νιότης

Ένας παλιός Σεπτέμβρης φίλος αχώριστος
καθώς περνούν τα χρόνια γίνεται αγνώριστος
το κόκκινο ραγίζει στα μήλα της ροδιάς
κίτρινα πέφτουν φύλλα στον κήπο της καρδιάς

Η νύχτα μεγαλώνει
δίχτυα στο φως απλώνει

Στίχοι: Ηλίας Κατσούλης
Μουσική: Παντελής Θαλασσινός 

Δασκάλου εγκώμιον

Η Άλκη Ζέη, αγαπημένη συγγραφέας πολλών μικρών και μεγάλων παιδιών, καταθέτει τις πλούσιες αναμνήσεις της από τα σχολικά της χρόνια αλλά κι από τις πρόσφατες επισκέψεις της στα σχολεία. Ο τίτλος του παρακάτω άρθρου εύγλωττος και λίαν εμψυχωτικός μέρες που είναι: 

Ένας δάσκαλος φέρνει την άνοιξη

Το άρθρο στο σύνδεσμο  http://www.amna.gr/article/123650/Enas-daskalos-fernei-tin-anoixi

Σεπτέμβρης γαρ

Μπ. Μπρεχτ

Κάθε χρόνο το Σεπτέμβρη σαν ανοίγουν τα σχολεία,
Στις συνοικίες οι γυναίκες μπαίνουν στα χαρτοπωλεία.
Και αγοράζουν σχολικά βιβλία και τετράδια για τα παιδιά τους.
Απελπισμένες ψάχνουν στα τριμμένα τσαντάκια τους
και την τελευταία δεκάρα,
όλο παράπονο
που η γνώση είναι τόσο ακριβή.
Κι όμως μήτε που υποπτεύονται
Πόσο κακή είναι η γνώση
Που προορίζεται για τα παιδιά τους

 (Μπέρτολτ Μπρεχτ «76 ΠΟΙΗΜΑΤΑ», μετάφραση Πέτρου Μάρκαρη, εκδόσεις «Θεμέλιο»)

πηγή: αντικλείδι