Βασικές αξίες

Οι βασικές ανάγκες καλύπτονται με αξίες

πηγή

Ζωή διαρκείας

η ελευθερία έχει χρώμα

Παγκόσμια Ειρήνη, ένα ουτοπικό όνειρο;

Νιφάδες

Τώρα και στα κεραμίδια και στους κήπους και στις παραλίες μας!

Έγχρωμη ζωή

Οι αποχρώσεις  της οικογένειας μέσα στην πόλη και τη σύχρονη ζωή

ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ

  Ευλογημένη και καλότυχη να είναι η νέα χρονιά 

  για όλη τη σχολική κοινότητα

ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ

Τα Χριστούγεννα συναιρούνται σε ένα συναίσθημα: αγάπη
Ας είναι ο ύμνος της γραμμένος στις καρδιές 

Hymn of Love ~ Ο ύμνος της αγάπης ~ El Greco ~ Zbigniew Preisner from Multerland on Vimeo.

Για τις 3 του Δεκέμβρη

Όλοι μπορούν και δικαιούνται να χαίρονται (σ)τη ζωή ... 

ΟΧΙ στις ανάπηρες ιδέες. 

ΝΑΙ στην καθολικότητα του χαμόγελου

 Αφιερωμένο εξαιρετικά σε αυτούς που δε μπορούν να δουν
 το νόημα των μικρών χαρών

Φοβάμαι όπως θυμάμαι

Τι να θυμηθώ, τι να ξεχάσω, ποιούς να φοβάμαι...

Ο ποιητής νωρίς συνειδητοποίησε και  (ξ)έφυγε τους νεότερους φόβους

Φοβᾶμαι...

Φοβᾶμαι τοὺς ἀνθρώπους ποὺ ἑφτὰ χρόνια ἔκαναν πὼς δὲν εἶχαν πάρει χαμπάρι
καὶ μία ὡραία πρωία μεσοῦντος κάποιου Ἰουλίου
βγῆκαν στὶς πλατεῖες μὲ σημαιάκια κραυγάζοντας «δῶστε τὴ χούντα στὸ λαό».

Φοβᾶμαι τοὺς ἀνθρώπους ποὺ μὲ καταλερωμένη τὴ φωλιὰ
πασχίζουν τώρα νὰ βροῦν λεκέδες στὴ δική σου.

Φοβᾶμαι τοὺς ἀνθρώπους ποὺ σοῦ κλείναν τὴν πόρτα
μὴν τυχὸν καὶ τοὺς δώσεις κουπόνια καὶ τώρα
τοὺς βλέπεις στὸ Πολυτεχνεῖο νὰ καταθέτουν γαρίφαλα καὶ νὰ δακρύζουν.

Φοβᾶμαι τοὺς ἀνθρώπους ποὺ γέμιζαν τὶς ταβέρνες
καὶ τὰ σπάζαν στὰ μπουζούκια κάθε βράδυ καὶ τώρα τὰ ξανασπάζουν
ὅταν τοὺς πιάνει τὸ μεράκι τῆς Φαραντούρη καὶ ἔχουν καὶ «ἀπόψεις».

Φοβᾶμαι τοὺς ἀνθρώπους ποὺ ἄλλαζαν πεζοδρόμιο ὅταν σὲ συναντοῦσαν
καὶ τώρα σὲ λοιδοροῦν γιατὶ, λέει, δὲν βαδίζεις ἴσιο δρόμο.

Φοβᾶμαι, φοβᾶμαι πολλοὺς ἀνθρώπους.

Φέτος φοβήθηκα ἀκόμη περισσότερο.

Μ. Αναγωστάκης, Νοέμβρης 1983

πηγή εδώ